ต้นตอของกลิ่นมันมาจากรูปข้างล่างอ่ะครับ

คอล์ยเย็นที่เปียกชื้น จะสะสมจนกลายเป็นวุ้น และเพาะเชื้อราแบคทีเรียทำให้ตู้แอร์เริ่มมีกลิ่น และเกิดกรดเป็นจุดเล็กๆ กัดเนื้ออะลูมิเนียมของคอล์ยเย็นทำให้รั่วง่ายขึ้น เมื่อมีแรงดันภายในสูงๆ

วิธีแก้ >>




++++++++++++++++++++++++++

รูปการรื้อ air vios ออกมาล้างทั้งระบบ ดูรูปรถรุ่นอื่นๆ >>





แผนที่ไปร้าน Linux Auto Air

NOD32 ของใครที่หมดอายุ ลองเข้าไปหา Username & Password ใหม่ได้ที่ http://www.nod321.com เป็นเว็บจีนมั้ง ลองเลือกใช้ดูนะครับ

>>Tip เด็ดๆ เกี่ยวกับ NOD32<<

มอบของขวัญคราวนี้ ... มอบสิ่งดีๆที่น้องกิฟท์ดอทคอม

ของขวัญเก๋ๆด้วยระบบวิธีการสร้างง่ายๆ ราคาย่อมเยาว์ ประหยัด
ไม่ต้องเสียเวลาเดินหาของเซอร์ไพส์
ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหนบนโลกใบนี้ก็สามารถส่งของขวัญให้กับเพื่อนได้แล้ววันนี้

เพียงโหลดรูปสวยๆของขวัญก็มีให้เลือกมากมายเป็นร้อยรายการ

พนาลี โฮม แอนด์ แคมปิ้ง อยูที่สวนผึ้ง ราชบุรี เป็นรีสอร์ตของเพื่อนสมัยเรียน ม.ต้น ผมได้หัดเล่นกีตาร์ก็เพราะเพื่อนคนนี้
และแล้ววันหนึ่งก็ได้เจอมาเจอกันโดยบังเอิญที่เซ็นปิ่น.......หลังจากจบม. 3 กี่ปีแล้วล่ะเนี่ย ^^

อ้อย





มันสำปะหลัง





สบู่ดำ - ตอนนี้ยังไม่ work ต้องดูแลเอาใจใส่ น้ำต้องถึง มีเพลี้ยแป้งกวน ต้องใช้แรงงานคนในการเก็บเกี่ยวเท่านั้น และสบู่ดำจะให้น้ำมันไบโอดีเซลราว 50-100 ลิตรต่อไร่ต่อปี ในขณะที่ปาล์มน้ำมันจะได้ถึง 600 ลิตรต่อไร่ต่อปี




ที่มา :: Knowledge Management กรมวิชาการเกษตร และมูลนิธิชัยพัฒนา

ผมว่าสุดยอดไปเลย แฟนบาวลองเข้าไปดูนะ

วงดนตรี “คาราบาว” เริ่มต้นที่ประเทศฟิลิปปินส์ โดยนักศึกษาที่ชื่อ ยืนยง โอภากุล (แอ๊ด) กับ กิรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร (เขียว) ได้รู้จักกันระหว่างที่ได้ไปศึกษาระดับปริญญาที่มหาวิทยาลัยมาปัวฯ ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งบุคคลทั้งสองร่วมกันก่อตั้งวงดนตรีชื่อ “คาราบาว” ขึ้นมา คำว่า คาราบาว แปลว่า ควาย เป็นภาษาตากาล๊อก ใช้เรียกควายพื้นเมืองของฟิลิปปินส์ ควายเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงการต่อสู้ แสดงถึงการทำงานหนัก แสดงถึงความอดทน อีกทั้งควายยังเป็นตัวแทนผู้ใช้แรงงาน และถือได้ว่าผู้ใช้แรงงานเป็นผู้ที่สร้างโลก ด้วยเหตุผลเหล่านี้ ยืนยง โอภากุล จึงได้ใช้คำว่า “คาราบาว” พร้อมกับ “หัวควายมาเป็นสัญลักษณ์ของวงคาราบาว ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2520 เป็นต้นมา ................. เรื่องมันยาว ไปอ่านต่อกันเองนะจ๊ะ :)

สถานีเพลงคาราบาว ออนไลน์ >> http://www.carabao.net/MusicStation/default.asp

การสร้างบ้านด้วยดินนั้น อาจจะเป็นหนทางหนึ่งที่จะช่วยให้เราลดผลกระทบจากการกระทำของมนุษย์ต่อสิ่งแวดล้อมได้ แต่นั่นไม่ใช่คำตอบของปัญหา คำตอบคือ เราต้องพยายามลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมให้มากที่สุด เท่าที่เราพอจะทำได้ และแน่นอนว่าส่วนหนึ่งในนั้นคือการจัดการกับกิเลสต่าง ๆ ที่มีอยู่ในตัว

ถ้าเราทำสิ่งนั้นได้ การลดปัญหาโลกร้อนจะเป็นเพียงผลพลอยได้ แต่ผลที่ได้รับจริง ๆ คือความเป็นอิสระจากสิ่งเร้าภายนอก และได้พบกับความสงบเย็นด้านใน ทำให้ผู้คนรอบข้างมองเห็นความเป็นไปได้ที่จะขัดเกลาตัวเองให้มีความสุข และขยายผลให้กับผู้อื่นต่อไป

ส่งเสริมความดี สร้างสรรค์ความงาม สื่อสารความจริง

จาก FW Mail :)

เรียนท่านผู้มีจิตใจดีงาม

ผมขออนุญาตแนะนำเวบไซต์ "สื่อตะวัน" ที่ผมลองผิดลองถูกหัดเขียนขึ้นมาเอง
โดยอาศัยลูกศิษย์ผู้หนึ่งเริ่มต้นให้ ผมเคยบวชจริง เรียนจริง ปฏิบัติจริง มานานกว่า 20 ปี
มีชีวประวัติให้อ่านได้ในเวบไซต์สื่อตะวันนั้น ผมอาจจฝันไกลเกินความสามารถสักหน่อย
แต่ก็ด้วยจิตบริสุทธิ์และปรารถนาจะแบ่งปันสิ่งดีๆ ให้เพื่อนมนุษย์เป็นหลัก ไม่มีวารจิตใดๆ
ที่หวังลาภ ยศ สรรเสริญ สุขเพื่อตนเองเลย เพราะรู้เท่าทันอยู่ว่าสิ่งเหล่านั้นคือ "มายาชีวิต"
ผมเป็นคนซื่อๆ ตรงไปตรงมา แต่ไม่ใช่คนก้าวร้าว ค่อนไปทางอ่อนโยนจนถึงกับอ่อนไหว
ด้วยซ้ำไป เพราะมีคติประจำใจมาตั้งแต่สมัยวัยรุ่นที่เริ่มรู้จักคิดว่า "จริงเสียแต่วันนี้ดีกว่า
ต้องคอยไปตามแก้ตัวในภายหลัง" ดังนั้น ผมจึงมีบุคลิกที่เปิดเผย โปร่งใส ไร้สิ่งซ่อนเร้น
ไม่มีพิษไม่มีภัย และจริงใจกับเพื่อนร่วมโลกทุกคนเสมอ

ผมสึกมาแล้ว 9 ปี เริ่มต้นชีวิตในทางโลกจากทุน 0 บาท (ไม่มีเลย สึกออกมามือเปล่า)
เป็นลูกจ้าง 3 ปี ไม่เคยมีเงินเก็บ ก็เลยคิดทำธุรกิจของตนเอง โดยอาศัยลูกศิษย์ให้ยืมเงินค่า
จดตั้ง "บริษัท สื่อตะวัน จำกัด" ขึ้นมา ก็ถือได้ว่า "ประสบความสำเร็จ" แม้จะไม่ร่ำรวย
แต่ก็ตั้งเนื้อตั้งตัวได้ มีบ้าน มีรถ จากการทำบริษัทเล็กๆ นี้ ปัจจุบันผมได้วางมือจากธุรกิจ
หลังจากที่จันทร์ ภรรยาสุดที่รัก ตัดสินใจเลือกทางชีวิตใหม่ของเธอ (รู้จักกันเมื่อผมสึกมา 3 ปี
และเธอคนนี้คือผู้ที่มาร่วมก่อร่างสร้างสื่อตะวันจากศูนย์จนถึงล้าน มีบ้านมีรถ) ทำให้ผมปางตาย
ได้อาศัยพันธมิตรทางธุรกิจคนหนึ่ง ซึ่งบังเอิญเป็นศิษย์ร่วมพระอุปัชฌาย์เดียวกันเข้ามาค้ำจุนไว้
และตกลงกันได้ ผมยก "สื่อตะวัน" ซึ่งเริ่มมีคนรู้จักพอสมควรแล้วให้เขาถือหุ้นครึ่งหนึ่ง
โดยเขาเอาเงิน 1 ล้านบาทมาร่วมทุน ตามข้อตกลงกัน ผมขอวางมือทางธุรกิจ มอบอิสระ
ให้เขาเป็นกรรมการผู้จัดการสื่อตะวันต่อไป โดยมีเงื่อนไขว่า "แก่นของสื่อตะวันผมจะกำกับต่อไป
เปลือกของสื่อตะวันให้เขาเป็นผู้จัดการ" หรือถ้าจะพูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ เนื้อหาสาระ
หรือภาพลักษณ์ของสื่อตะวันให้ผมตัดสินใจ จะลากไปทางไหนตามอำเภอใจมิได้
ส่วนเรื่องผลประโยชน์ในทางธุรกิจ ผมยกให้เขาเป็นผู้บริหารจัดการเองได้ทั้งหมด
(จะแบ่งให้ผมเท่าไหร่ก็ได้ ซึ่งเขารู้ ตามหลักการก็คือครึ่งหนึ่ง) ปัจจุบัน ผมจึงมีชีวิตอิสระ
ไม่ยุ่งเกี่ยวกับธุรกิจ ดำรงชีพด้วยเงินประจำตำแหน่งประธานบริษัทเดือนละ 3 หมื่นบาท
(ตนเอง 2 หมื่น คุณจรรยาอีก 1 หมื่น) ซึ่งถือได้ว่าไม่เดือดร้อน แต่ก็ไม่เหลือกินเหลือใช้

ทีนี้กลับมาเรื่อง "เวบไซต์สื่อตะวัน" ผมฝันไว้ไกลว่า จะให้เวบไซต์แนวธรรมะบันเทิง
สไตล์พระอาจารย์พยอม (ดี) ศิลปะอลังการ สไตล์อาจารย์เฉลิมชัย (งาม)
และสัจจะปาฏิหาริย์ สไตล์ของผมเอง (จริง) ซึ่งรวมเอาศิลปศาสตร์ทุกแขนงมารวมไว้ด้วยกัน
โดยภาพรวมคือ "บันเทิงที่ไม่ไร้สาระ หรือสาระที่ไม่จืดชืด" อะไรประมาณนี้
ความเป็นคนฝันไกลก็ทำให้คิดไปว่า "5-10 ข้างหน้าเอาแค่ขึ้นไปเคียงบ่าเคียงไหล่
กับสนุก กะปุก หรรษาได้ก็พอ" คือระดับประเทศ และถ้าเป็นไปได้ "10-20 ข้างหน้า
ถ้าชนะกูเกิล และไมโครซอฟได้ ก็สุดยอดไปเลย" พอเล่าให้ลูกศิษย์คนที่มาช่วยสอนผม
ให้เขียนเวบไซต์ฟัง เขาก็ถึงกับ "ตาค้าง" แล้วว่า "ถ้าขนาดนั้นก็จะต้องใช้ทุนอย่างมหาศาล..
อาจารย์จะไปเอามาจากไหน ?.." ผมตอบเธอว่า "ก็ค่อยเป็นค่อยไป.. ครูก็จะแบ่งรายได้
ทำไปทีละเล็กละน้อย" เขาเสนอว่า "ความคิดของอาจารย์ดีที่สุดอยู่แล้ว.. แต่ถ้าอาจารย์ทำคนเดียว
ไม่มีทางสำเร็จหรอก เพราะกว่าจะถึงวันนั้นมันก็ล้าสมัยไปแล้ว อาจารย์เองก็แก่จนไม่ไหวอีก..
ทำไมอาจารย์ไม่เสนอแนวคิดนี้ให้รัฐบาลช่วยสนับสนุน" ผมก็เลยตอบว่า "เธอไปบอกเขา
ให้ครูหน่อยสิ..ครูคงไม่ไปหาเขาเองหรอก.. ถ้าจะบอกครูจะบอกประชาชนด้วยกัน
จะดีกว่า.. เพราะรัฐบาลเดี๋ยวมาเดี๋ยวไป ไม่ต่อเนื่อง แต่ประชาชนจะคงอยู่คู่ชาติ"
จากการสนทนากับลูกศิษย์คราวนั้นออกมาเป็นข่าวสารฉบับนี้ ขอบอกข่าวเล่าแจ้งมายังคุณๆ ทั้งหลาย
ได้รู้จัก "สื่อตะวัน" โดยผมขอฝากและเชิญชวนคุณไว้ ขอให้เข้าไปอ่าน.. แต่อย่าเพิ่งวิจารณ์
อะไรมากนัก เพราะผมเพิ่งหัดเขียน ตัวเองก็ยังไม่พอใจอยู่แล้ว แต่ก็สุดความสามารถแค่นั้นก่อน
จึงได้ประกาศหา "อาสาสมัคร" ที่จะเข้ามาบริหารจัดการให้มันทันสมัยยังไงละครับ

ถึงมันจะยังไม่สวย เนื้อหายังไม่แน่น แต่ที่แน่ๆ "ทั้งหมดนั้นผมเขียนมันคนเดียว"
มันก็จึงบอกความเป็นตัวตนของผมได้ ถ้าคุณเข้าไปอ่านแบบเอาความ คุณจะได้รู้จักผมระดับหนึ่ง
(แต่ถ้าอ่านแบบตีความคุณก็จะยิ่งไม่รู้จักผมหนักขึ้นไปอีก) และถ้าคุณได้อ่านแล้วรู้สึกดีๆ
หรือมีศรัทธาที่จะส่งเสริมความดี สร้างสรรค์ความงาม และสื่อสารความจริง ร่วมกับสื่อตะวัน
ผมก็ขอเชิญชวนให้คุณมาร่วมเป็นส่วนหนึ่งในสื่อตะวัน (เป็นเจ้าของมันอีกคนหนึ่ง) เริ่มต้นจาก
เข้ามาอ่านมันบ่อยๆ จนรู้สึกคุ้นเคยและศรัทธาแล้วโปรดร่วมแรงร่วมใจช่วยกันเขียนเวบไซต์นี้
ให้ทันสมัยยิ่งขึ้น ตามที่ผมได้ลงประกาศเชิญชวนไว้ และดีที่สุดถ้าคุณจะอาสาเข้ามาช่วยพัฒนามัน
ให้เป็นจริงก็ยิ่งดี เช่น ถ้าคุณเขียนโปรแกรมเวบไซต์เป็นก็มาช่วยกันเขียน ไม่ต้องฟรีหรอกครับ
ก็รับเอาค่าเขียนจากที่มีผู้ร่วมแรงร่วมใจเข้ามานั่นแหละ (ผมเชื่อว่าจะต้องมีมาบ้างไม่มากก็น้อย)
และต่อไปเมื่อเวบไซต์มีบอร์ด มีบล็อก และอื่นๆ ที่ทันสมัย ก็หวังว่าคุณๆ จะช่วยกันเข้ามาใช้
และบอกกันต่อๆ ไป จนทำให้เวบไซต์ "สื่อตะวัน" นี้ฮิตติดอันดับขึ้นไปได้..ในที่สุด

สำหรับผมเมื่อถึงวันนั้น ก็คงเหลือแค่ "มุมเล็กๆ มุมหนึ่งในสื่อตะวัน" ที่ไม่ต้องสำคัญอะไร..
พอให้คนรุ่นแรกๆ ที่เคยรู้จักได้แวะเข้าไปทักทาย และดื่มด่ำความสุขด้วยกันว่า "เราทำสำเร็จแล้ว"
อะไรประมาณนี้ ส่วนสำหรับวันนี้ที่เป็นแค่จุดเริ่มต้น ผมก็ยินดีที่จะต้อนรับทุกคนที่ไปถึงอาศรม (บ้าน)
ของผมที่คลองพระอุดม จ.ปทุมธานี หรือถ้าคุณจะให้ผมไปพบเองก็ได้ ตามข้อกำหนดที่ลงไว้
ใน "ร่วมแรงร่วมใจ" ในเวบไซต์สื่อตะวันนั้นแล้ว อย่าว่ามีเงื่อนไขเลยครับ ผมก็ต้องเขียนสือทุกวัน
ถ้าจะให้เสียเวลาออกไปข้างนอก ก็ขอให้ "คุ้มค่าที่เสียเวลา" บ้าง หวังว่าคงจะเข้าใจนะครับ
สรุปว่า ผมยินดีต้อนรับเสมอ ถ้าคุณยังสงสัย ก็ลองไตร่ตรองดูว่า ผมกล้าชวนคุณๆ ไปเยี่ยมถึงบ้าน
และยินดีมาพบคุณถึงบ้านหรือที่ทำงานเช่นกัน มันจะมีอะไรที่แอบแฝงได้อีก สำหรับแผนที่ไปสื่อตะวัน
ก็มีบอกไว้ (อักษรสีน้ำตาลให้คลิกเข้าไปดู) ในหน้าแรกและหน้าอื่นๆ ของเวบไซต์สื่อตะวันแล้ว
สุดท้ายนี้ผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่า "สื่อตะวัน" จะเป็นที่ประทับใจของคุณๆ ไม่มากก็น้อยนะครับ
(ส่วนบางท่าน ถ้ารำคาญ หมั่นไส้ หรืออะไรอื่นๆ ก็ไม่เป็นไร ผมขอโทษหรือขออภัยก็แล้วกันครับ)

ด้วยความนับถืออย่างจริงใจ.. นายตะวัน.. http://www.suetawan.com/
E-mail : naai_tawan@hotmail.com (ถึงผมโดยตรงครับ),
suetawan@hotmail.com, suetawan@gmail.com (ถึงบริษัทครับ)
มือถือนายตะวัน (อำนวย นาคกนิษฐ ป.ธ.9) 081-494-6856

ดูผ่านมือถือก็ได้นะครับ ใช้ WAP, OPERA หรือ IE สำหรับ PPC ก็ดูได้

โดยดูผ่าน address : www.bkktraffic.com แล้ว bookmark เอาไว้
ในเว็บมีวิธีใช้บอกครับ :)

ดูสภาพการจราจรตอนนี้ (มีให้เลือก 40 จุด ทั่ว กทม.)

ดูผลการทดสอบกับมือถือแต่ละรุ่น >>

แหล่ง Java Tools on Linux Mobile Phone

ที่จริง นิรมลฟาร์ม อยู่ อบต.ดงพญาเย็น อ.ปากช่อง โคราช
แต่เข้าทาง อ. มวกเหล็ก อยู่ถัดจากแยกเข้าน้ำตก 7 สาวน้อย ไม่กี่กิโล

สมาคมราชวิทยาลัย

ลองดูนะ :)